Πες μου, στα πόσα bpm χτυπάει το Σάββατο;
Ο dj βαθιά τη βελόνα στο βινύλιο βουτά
Το σονέτο απλώνεται σε κάθε χαρακιά
Πες μου, στα πόσα bpm χτυπάει το Σάββατο;
Οι ίαμβοι μέσα στo κλαμπ σαν μπάσα λιώνουν
Στα τέσσερα τέταρτα εγώ παραπαίω, ενώ εσύ
Στο dancefloor κινείσαι υπέροχα στροβοσκοπική
Γύρω μας σώματα στην κόψη του ρυθμού ιδρώνουν
Αν ήσουν σελήνη, εγώ θα μάτωνα πρώτος
Οι καρδιές μας συγχρονίζονται στην πίστα
Το beat πλέον ορίζει του αίματος τη ροή
Από άμπωτη σε πλήμμη αλλάζεις στη στιγμή
Τα δάχτυλά σου διώχνουν μακριά τη νύστα
Το τέλειο ζευγάρι είστε, εσύ κι ο πόθος
Κορμιά φωτορρυθμικά πλέκουν και ξεπλέκουν
Οι φερεμόνες μάς σπρώχνουν στο ημίφως
Στο τσιμέντο επάνω γινόμαστε αναλογικοί
Απ’ το στόμα σου ένζυμα και σίκαλη βγαίνουν
Μου λες, πεθύμησα του ήλιου το φως
Ήρθε πια η ώρα να πέσουν οι σφυγμοί
Στα πόδια του πρωινού το κλαμπ μάς πετά
Δράκοι ξεπηδούν απ’ τον λαιμό του πορτιέρη
Η πόλη άυπνη πάνω στα χείλη σου σκιρτά
Κάθε σου βήμα φέρνει πιο κοντά το καλοκαίρι
Οι λέξεις χωλαίνουν στη ζάλη της αυγής
Σαν επιφώνημα χάνεσαι στη βουή του μετρό
Ενώ στο βλέμμα σου αποχαιρετισμούς μετρώ
Η αγάπη ηχεί σαν κούφια λέξη Κυριακής
[The New Beat]